..... deniz olunmalı .....

Ne güzel şiirdir o:

”Denizin üstünde ala bulut/yüzünde gümüş gemi/içinde sarı balık/dibinde mavi yosun/kıyıda bir çıplak adam/durmuş düşünür/bulut mu olsam/gemi mi yoksa/ balık mı olsam/yosun mu yoksa/ ne o, ne o ne o…/deniz olunmalı..”

Deniz olmak, en başta ve her zaman yiğit olmaktır…

Deniz olmak, gencecikken güzel ölmektir…

Deniz olmak, devrim maratonunun “en güzel yüz metresini” koşmaktır.

Deniz olmak, “dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıları dinlemektir.”

Deniz olmak, dünyanın bütün coğrafyalarında emperyalizme her zaman karşı çıkmaktır.

Deniz olmak, “…iki-üç daha fazla Vietnam, Ernesto’ya bin selam” sloganı haykırmaktır.

Deniz olmak, öğrenci evlerinin sofralarında bir dilim ekmeği paylaşmaktır.

Deniz olmak, ”güzel günler göreceğiz” inancından hiç sapmamaktır.

Deniz olmak, ateş edilen arkadaşının önüne kendini atmaktır.

Deniz olmak, en zor koşullarda bile gülümsemesini bilmektir.

Deniz olmak, “bir çiçeği düşünürken ürpermektir…”

Deniz olmak, “ülkemizin alacaşafağında yıldız uçurmaktır…”

Deniz olmak, “başka bir dünyanın mümkün olduğuna” inanmaktır.

Deniz olmak, “bunlar ne romantik çocuklardı…” küçümsemelerine bulutların üstünden kahkaha atmaktır.

Deniz olmak, her zaman “ben kendimi hiçbir çıkar gözetmeden halkımın mutluluğu için feda ediyorum” diyebilmektir.

Deniz olmak, adam olmaktır.

Deniz olmak, “Bulutuyla, gemisiyle, balığıyla yosunuyla” DENİZ OLMAKTIR.

Ethem Dinçer