SEVGİLİ KUZENİM YAREN

NEHİR DİNÇER YAZIYOR...

Bu kitabı canımdan çok sevdiğim aileme ve yaramaz kuzenim Yaren’e ithaf ediyorum.

Merhaba! Önce tanışalım. Ben Nehir, 10 yaşındayım. 4. sınıfa gidiyorum. Annemin adı Hülya, babamın adı Ethem. Onları çok seviyorum.

Bu kitabın kahramanı olan Yaren ise henüz 4 yaşında. Konuşması çok şirin. Özellikle ‘r’ yerine ‘l’ ve ‘s’ yerine ‘ş’kullandığı cümlelerde çok gülüyoruz. Örneğin bana 'Nehir abla seni çok seviyorum’ diyeceği yerde ‘Nehil abla şeni çok şeviyolum.’ diyor. Portakalı soydum şarkısını söylerken ‘Portalakı şoydum,baş ucuma koydum, ben bil yalan uyduldum. ’diyor. Gülmemek için kendimi zor tutuyorum. Kendimi tutuyorum çünkü gülersem böyle konuşmaya devam edeceğini biliyorum.

Konuşmasının yanı sıra Yaren çok yaramaz. Göz açıp kapayana kadar bir şeyler kırar. Yaramaz olmasına rağmen Yaren’in yaramazlıkları bizi çok güldürüyor. Bazen gizli gizli bazen de kendimizi tutamayıp ortaya gülüyoruz. Ama inanın sizler de çok güleceksiniz.

Yaren beni örnek alıyor. Ben yersem o da yiyor,ben uyursam o da uyuyor. Yani kısaca her yaptığımı yapıyor. Hem bunun için hem de daha birçok şey için Yaren’i çok ama çok seviyorum.

Yaren çok yaramaz ama çok sevecen,çok paylaşımcı. Eline geçen her şeyde bana ‘Nehil abla iştel misin?’ diye sorar. Yeni tanıştığı biriyle kısa sürede kaynaşır. Onu görenler ‘Bu ne kadar tatlı bir kız’ diyerek onu teyzeme överler. Başka yerlere gittiğinde hiç şımarmaz. Ama bize gelince bir süre sonra azıtır. Onun her dediğini yaparız. Aslında böyle davranınca şımaracağını biliriz ama ağlamasına da dayanamayız. Yaren babamdan biraz korkar. Babam ona ‘Yapma’ deyince o davranışı asla tekrarlamaz. Size bununla ilgili bir olayı anlatayım:

Yaren bize gelmişti. Annesiyle babası da başka bir yere gitmişti. İki flüdüm olduğu için birini ona verdim. Yani o çok isteyince dayanamadım. Çok fazla ses çıkardı. Babam da maç izliyordu. ‘Yapma Yaren’ciğim, sonra çalarsın’deyince Yaren bir süre sonra annemin yanına gelip ‘Teyze, şonra oldu mu?’ diyerek hepimizi güldürmüştü.

Size Yaren bir yere gittiğinde şımarmaz demiştim değil mi? Yaren sadece akrabalarının yanında şımarır. Dedem Samsun’un Vezirköprü ilçesinde yaşar. Teyzem,annem, Yaren ve ben Mersin’den Vezirköprü’ye gidecektik. Otobüse bindik ve Yaren’in hiç sesi çıkmadı. Herkesi izliyordu. Sabaha karşı en arkada oturan ağabeylerin yanına gitmişti. Ağabeyler onu inene kadar bırakmadılar. İndirirken teyzeme ‘Teyzesisiniz sanırım’ demişlerdi. Teyzem buna çok bozulmuştu.

Vezirköprü’ye gittikten sonra aradan 1 hafta geçmişti. Birgün Yaren,annemler temizlik yaparken çok şımardı. Teyzem de dayanamayıp ‘Şaşudun mu kızım?(Şaşırdın mı?)’ demişti. Aslında böyle konuşmazdı ama bir anda Vezirköprü şivesiyle konuşmuştu. Yaren bunu daha önce hiç duymamıştı. Biraz durduktan sonra ‘Hayıl, şaşumadım’ diyerek beni ve annemi çok güldürmüştü.

Yaren televizyon izlerken Winx Club adlı bir çizgi film görmüştü. Bu çizgi filmi her gün izliyordu. Bir gün onlara gittiğimde Yaren bana ‘Benim adım Billum.’ diyordu. Ben ilk önce anlayamamıştım. ‘Billur’ sanmıştım. Sonra reklamda Winx Club çıkınca ‘Bak bu Billum’dedi. O zaman farkına varmıştı. Yaren ‘Billum’ değil ‘Bloom(Blum)’ demeye çalışmıştı.

Ayrıca Yaren müzik dinlemeyi çok sever. Onlara gittiğimde hiç duymadığım şarkıları ondan öğrenirim.

Yaren akıllı olmasına aklı ama bazen bize karşı geliyor. Örneğin:

Yaren hastaydı. Annem onu arayıp geçmiş olsun diyecekti. O’na ‘Canım sen çok koşma, terleme, hasta olma’demişti. Yaren de ‘Hayıl, ben çok koşacağım, telleyeceğim, hasta olacağım’demişti. Annem telefonu kapatınca ‘Allah’ım, Allah’ım,ne ters çocuk’ demişti. Buna da için için gülmüştüm. Yaren bazen bize karşı gelirken, eliyle bizi çimdikliyor. Bunu hiç sevmiyorum. Onun için biraz kızıyorum. O da bana ‘Özül dilelim Nehil Abla’ diyor.

Ben okuldan geldiğimde bazen Yarenler bize geliyor. Ben, ders çalışırken ona da kağıt kalem veriyorum. Bana ‘Nehil Abla ben ödevimi yapıyolum’ deyip bütün bir kağıdı karalıyor. Karaladıktan sonra yanıma gelip ‘Nehil Abla ben ödevimi bitildim.’ diyor.

Yaren anne ve babasına etraftan duyduğu hitaplarla seslenir. Örneğin, annesine ‘Emel Yenge’, babasına ‘Cengiz Abi’ der. Buna da çok güleriz.

Yaren her ne kadar yaramaz olursa olsun, her ne kadar şımarırsa şımarsın iyi ki benim kuzenim. Onu çok seviyorum.

-SON-

DİNÇER YAYINLARI

NEHİR DİNÇER (10 Yaşında)

10 Mart 2008