İÇİMİ ISITTI

NEDİM İNCE YAZIYOR...

 Bir sabah çalıştığım hastanenin semt polikliniğindeki görevime giderken yaşadığım saniyelerle süren kısa bir an içimi ısıttı.
    Poliklinik kentin dış kısmına yakın bir semtte olup önünden kuzeyinde bulunan bir köyün yolu geçmektedir. İş yerine girmeden önce gazete almak için karşısında bulunan markete yöneldim. Yolun karşısına geçerken önümde bir araç durdu. Anadol marka eski bir kamyonetti. Kamyonetin içinde erkek bir sürücü ve ailesi olduğunu düşündüren yetişkin bir bayan ve küçük bir kız vardı. Kamyonetin kasasından anne kız olduğunu tahmin ettiğim iki kişi indi. Sürücüye doğru yönelerek kendilerini buraya getirdiği için birkaç kez teşekkür ettiler ve karşıdaki polikliniğe yöneldiler.
    İçimi ısıtan öncelikle sürücünün kendine edilen teşekkürleri içten bir gülümseyişle karşılaması oldu. Gözlerinin içine kadar yansıyan bu ifadede derin bir insan sıcaklığı hissettim. Yolcular tarafından edilen teşekkür, köyden polikliniğe kadar getirilmelerine dair olmaktan çok daha derin anlamlar taşıyor gibiydi. Sürücünün yanındaki ailesi de bu kısa anı gülümsemeleri ve içten el hareketleri ile zenginleştirdiler.
    İçimi ısıtan şeyin bu kısa anda gözlediklerimin gülümsemelerin temsil ettiği insanın sıcaklığını, içtenliğini bana anımsatmış, duyumsatmış olması, iç dünyasının çekincesiz bir şekilde sergilenmiş olması diye düşünüyorum.
Yaşadığımız dünyada içimizi karartacak birçok şeyle içi içeyiz. Bazılarını doğrudan yaşayarak içimiz kararıyor. Başka bazılarını gazetelerden okuyarak, televizyondan seyrederek öğreniyor ve bunalıyoruz. Diğer bazılarından da çeşitli yollardan haberdar olup onlara yüklediğimiz anlamlar o an içimizi karartıyor.
    Olumsuzluklarla ilgili özellikle, örnek verip anımsatmak ve bir kez daha içinizi karartmak istemiyorum.
    İçinizi ısıtmak istiyorum.
Bu yazı; içimi ısıtan kısa bir yaşantının bir an da olsa içinizi ısıtması umuduyla sizlerle paylaşılmak amacıyla kaleme alındı. Diyalektiğin bize gösterdiği gibi insanın iç karartıcı özellikleri olduğu gibi insanın içini ısıtan yönlerinin de olduğuna dair bir gözlemi dile getirme çabasıdır bu yazı.
    Ve yaşamda çok minik şeylerin bile mutluluklar yaşatabileceğine ait düşüncemin somutlaşması ve de bunun heyecanıdır sizlerle bunu paylaşmamı sağlayan.