Kimlik sorununuz mu var?

GÜLER ATAŞ YAZIYOR...

 Dünyayı ve ülkelerin sınırlarını bekleyen ordular var. Tabi ki benim hayalim; sınırsız ve bekçisiz bir dünyada yaşamak. Ortak bir akıl ve duygu dili ile anlaşabilmek mümkün bence.

Mesela Amerika da Zenci, Arap ve müslüman olmasak. Yunanistan da Türk olmasak, İsrail de Filistinli, Dünya da Afrikalı olmasak. Türkiye de bu sıralama daha uzun tabi. Mesela Kürt olmasak, Ermeni olmasak, Çingene olmasak, Laz olmasak, Çerkez olmasak, Alevi, Sunni, Şii olmasak.
Bu kadar ego sorunu yaşayan, dünyada kaç millet var diye düşünüyorum. Hitler döneminde Almanlar. Soy kırım sonrası Yahudiler. Türkiyede Türkler. O kadar çok kimlik sorunu yaşıyorlar ki.  Sanıyorum halâ İmparatorluk kalıntısı olma duygusundan sıyrılamamışlık bu.

Ahmet Türk'e atılan yumruk bu toplumun körüklenen hazımsızlığının öfkesi kadar şiddetle indi burnuna. Ahmet Türk'e baktığımda baba duygusu yaşatır bana. Her yere eşit durmaya çalışan bir adam. Aklı selim, soğukkanlı duruşuyla örnek. Türkiye için ciddi şans olan bir siyasetçi. Belki de o yumruk onun bu kadar adil durmaya çalışmasına indi. Onuda öfkelendirmek istiyorlar. Kürt vatandaşlarda kışkırtılmamış kimse kalmasın istiyorlar. Bu kadar makul durmayı bile hazmedemiyor bazıları.

Ben koşulsuz bir barış istiyorum artık. İnsanlar yaşadıkları topraklarda kendini ne olarak ifade etmek istiyorsa öyle ifade etmeli. Biz Kürtleri seviyoruz ama diye biten cümle, biz Ermenileri seviyoruz ama diye biten cümle, seviyoruz ama herkes önce Türk olduğunu kabul etsin..  Bunlar benim çok şeyden şüphe etmemi sağlıyor. Amayla biten cümle kurulmasın artık. Ayrıca Kürtlerin ve diğer halkların sevilmeye değil sayılmaya ihtiyacı var.

Kürtlerin kimlik sorunu yaşaması normal, Lazların, Çerkezlerin vs. Türkiye sınırları içinde kimlik sorunu yaşayan Türkleri anlamak istemiyorum.  Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşarken kendini azınlık mı hissediyorlar ki, her koşulda Türklüğüne vurgu yapmak zorunda kalıyorlar.
Ya da şöyle bakıyorum Türklüğünden şüphe duyma sendromunu örtmek için mi üstünde başında kapısında penceresinde bayrak taşımak zorunda hissediyorlar.
Kendi ülkesinde bu kadar bayrak fetişisti olmak, travmadır. Üstelik bu kadar karma halkların yaşadığı bir ülkede her yere bayrak asmak tahrik içeren, ezen suç sayılmalıdır. Tehdit içeren davranış muamelesi görmelidir.

Kamp alanlarında bile çadırlara karavanlara bayrak çekiyor insanlar. Sanki Türk kara yolunda seyretmiyormuş gibi, arabalarına koca bayraklar asıyorlar; çok ilginç. Ürpermemek mümkün değil, bu kişiliklerin eline Türk olmayıpta düştüğünüzü düşünsenize,  korkmamak mümkün mü? Hı zaten korkutmak amacıyla bu kadar bayraklandıklarını düşünürsek korkmayız belki.

Bir ülkenin bayrağı çadırlara karavanlara, başka kara sularındaysa asılabilir elbette. Fakat çadır yüzerek ya da yürüyerek başka ülke topraklarına gidemez, zaten böyle bir yöntem de içinde barınanların değil çadırın kimliğini ıspatlar.
Kendi ülkenizde bu kadar bayrak yarışı yapıyorsanız bunu bölücülük kabul ediyorum.

Benim balkonum gök kuşağı renkleriyle düzenlendi. Sizce; benim kimliğim nasıl tespit edilir. Nüfus cüzdanım, konuştuğum dil, yaşadığım ülke hangi ülke vatandaşı olduğumu ıspatlamıyorsa, kafatası ölçüsü mü alacaksınız? Aslında sevinirim, hiç olmazsa kafamın içinde taşıdığım düşünceyle çoğunluğun ölçülerine uymadığım görülebilir diye. Keşke herkes milli kimliklerinden arınıp birbirine insan kimliğiyle yaklaşabilse.

Kendi adıma insan olma görevimle böyle bayraklı dolaşanlara 'burası neresi' diye soruyorum. Aldığım cevap 'elbette Türkiye' oluyor, 'bir şüpheniz var iyi düşünün' deyip yoluma devam ediyorum. En azından kendimi, başkalarına kendini başka hissettirme suçuna, ortak etmiyorum. Şunu ayırabiliyorum bu ülkede yaşayan halkların sayısına baktığımda gerçeği ayan beyan görebiliyorum. Övünecek kadar fazla değiliz sayısal oranda...!!!
Daha önemlisi ben bu bayrağa sizin kadar saygısızlık etmiyorum.