Bu Bir Patika

YETER ÖZDEMİR ŞAHİN YAZIYOR...

Yüzlerce cümle geldi geçti aklından. Karışmadı aklı.
Onlarca cümle döküldü dudaklarından. Billurdu. Bulanmadı.
Oysa yalnız bir cümle kuş olup kondu yüreğine: “Ağla sevgili yurdum!”
Bilcümle kuş bir tek cümle oldu kondu yüreğine…
Acıta acıta kanat çırptı yüreğinde. Uçmadı.

… Sıra dağlar korkutmasın gözünü …

Kör testere. Kurşun yarası.
Bu patika kapkara ziftli iki kara asfalta mı çıkar.

… Yürü sevdamıza yürü be Haydar …

Kara bir peçe ya da / ve de yangın yeri Sivas!
Ya Kayıplar,  Kayıp mezarları. Ortalık olmamaya direnmiş insan onuru.

… Yüreğime yasla yasla yüzünü …

Biliyoruz “Hava kurşun gibi ağır”dı bize. Söyleyin, kim körükledi de kapladı göğü kör karanlık. Söyleyin ne zaman…

… Sensin ekmeğimin tuzu be Haydar …

“Anne! Bize bir şey olur mu?”
Doğrudan. Dolaylı. Post modern. e. Eee eee e.
Çocuk sen yeter ki uyuma.

… Dağlar çiçek açar sümbül gül olur …

Bu bir patika. Çaresi yok. Bütün patikalar gibi denize çıkar.
Sevgili yurdum. Ağlama.

… Türkü olur bağlamamda tel olur …*

Öykü olur, destan olur, kırda gelincik, Nisan’da bahar dalı...
Su olur, yokuş yukarı akar. Asla akmaz alçağa zulme doğru.

* Musa Eroğlu